.
Οι ερωτήσεις είναι χρησιμότερες από τις απαντήσεις
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
18:27
1 σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, ιστορίες για ήμερους, ω τι κόσμος μπαμπά
Τα φανταζόμουν εδώ και καιρό, βλέποντας πως τα πάνε οι γείτονές μας πολιτικά, πολιτισμικά και οικονομικά... Ας δούμε όμως και την άποψη ενός που έχει δεί και εμάς και τους γείτονες.
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
16:50
0
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, απόψεις, ω τι κόσμος μπαμπά
Ένα έξοχο άρθρο ενός συναδέλφου (που δεν γνωρίζω προσωπικά) και αναδημοσιεύω. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα σχόλια
Περί του Σχεδίου για το «νέο Λύκειο, συνέχεια επί των διαρροών ή … τι είναι και τι δεν είναι η Πληροφορική
Άρθρο 15-16/1 Κόσμος του Επενδυτή
Επειδή υποψιάζομαι ότι αναφορικά με τις τελευταίες διαρροές περί «σχεδίου» για το «νέο» Λύκειο σχετικά με άλλα μαθήματα π.χ. Ιστορία, Θρησκευτικά κ.λ.π. θα ασχοληθούν πολλοί περισσότεροι και αρμοδιότεροι εμού, στο σημερινό άρθρο θα θίξω μια πτυχή του «θρυλικού», όπως τείνει να εξελιχθεί, «σχεδίου» που πιθανόν να μη πρόσεξαν οι περισσότεροι, αλλά είναι αντιπροσωπευτική της προχειρότητας (επιεικής χαρακτηρισμός) του συγκεκριμένου κειμένου.
Αναφέρομαι στη σχετική «διαρροή» της 10ης Γενάρη. Παρά το γεγονός ότι (σοφά πράττοντας) το υπουργείο παιδείας για μια ακόμη φορά διέψευσε το σχετικό κείμενο, εντούτοις δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να μη σχολιάσω μια παράγραφο κομβικής σημασίας η οποία, επί λέξει, ανέφερε: «Η Πληροφορική με τη σημερινή της μορφή ως αυτόνομο μάθημα δεν υπάρχει στο Νέο Λύκειο, αφού με τις επερχόμενες αλλαγές οι Νέες Τεχνολογίες θα διατρέχουν πλέον όλη τη σχολική ζωή του μαθητή». Έλεος, πράγματι είναι να απορεί κανείς τόσο με την άγνοια, όσο και την επιδερμικότητα της προσέγγισης σε τόσο σοβαρά ζητήματα. Με όλο το σεβασμό, λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει, ειδικά όταν κάποιοι ασχολούνται με θέματα που δυστυχώς όπως φαίνεται δε γνωρίζουν.
Επειδή η ρήση του Pirandello «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε», δεν ισχύει στην περίπτωσή μας, αισθάνομαι ότι είναι χρήσιμο, να δώσω έναν απλό ορισμό του τι είναι η πληροφορική για όσους πιθανόν να μη γνωρίζουν (και πολύ φοβάμαι και οι συντάκτες του «σχεδίου»). Πληροφορική είναι η επιστημονική μελέτη της πληροφορίας και του πως αυτή δημιουργείται, κωδικοποιείται, μεταφέρεται, μετριέται, χρησιμοποιείται (διαχειρίζεται) και αποτιμάται. Με άλλα λόγια η πληροφορική, μεταξύ άλλων, αφορά και τη διερεύνηση διεργασιών επεξεργασίας πληροφοριών (βλ. γνωσιακή επιστήμη, θα αναφερθούμε σχετικά σε επόμενο άρθρο).
Επειδή πιθανόν ορισμένοι αναγνώστες (και πολύ φοβάμαι και οι συντάκτες του «σχεδίου») δε θα γνωρίζουν ούτε τι σημαίνει ο όρος πληροφορία, θα δώσω ένα επίσης σύντομο και απλό ορισμό, «πληροφορία είναι η γνώση που υπάρχει στον ανθρώπινο εγκέφαλο, σε ηλεκτρονικά ή γραπτά αρχεία ή σε άλλα ανθρώπινα ή φυσικά δημιουργήματα».
Επειδή πιθανόν ορισμένοι αναγνώστες (και πολύ φοβάμαι και οι συντάκτες του «σχεδίου») μπορεί να νομίσουν ότι πληροφορία είναι απλά η αναζήτηση μιας ή περισσοτέρων λέξεων ή φράσεων στο google, ο Shannon (o πατέρας της θεωρίας της πληροφορίας) αν ζούσε και τον ρωτούσαν θα τους εξηγούσε ότι είναι κάτι πολύ συνθετότερο από αυτό που, ίσως, νομίζουν.
Επειδή πιθανόν ορισμένοι αναγνώστες (και πολύ φοβάμαι και οι συντάκτες του «σχεδίου») δε θα γνωρίζουν ότι για να εξαχθεί μια πληροφορία πρέπει να συλληφθεί και σχεδιαστεί ένας αλγόριθμος, ο Turing (ένας από τους πατέρες των αλγορίθμων) θα τους εξηγούσε, όσο πιο απλά μπορούσε, ότι αλγόριθμος είναι η λογική σειρά βημάτων για την επίλυση προβλημάτων, μια διαδικασία δηλαδή που βρίσκεται στην πυρήνα της ανθρώπινης σκέψης και που απαιτεί αναλυτική όσο και συνθετική ικανότητα από τον επιλύοντα το πρόβλημα, με άλλα λόγια τον μαθαίνει πώς να σκέφτεται.
Είναι προφανές λοιπόν ότι το να μαθαίνει κάποιος να λύνει προβλήματα σκεφτόμενος, αναλύοντας ένα πρόβλημα σε υποπροβλήματα και προσπαθώντας να δημιουργήσει μια λογική ακολουθία βημάτων είναι μια διαδικασία που είναι το κατεξοχήν αντικείμενο της πληροφορικής και σίγουρα υπάρχει χιλιάδες χρόνια πριν την ανακάλυψη του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Είναι προφανές λοιπόν το μεγάλο εύρος αυτής της επιστήμης, αφού η γνώση μπορεί να υπάρχει σε τόσες πολλές μορφές αλλά και σε τόσους πολλούς φορείς. Με άλλα λόγια η απλή χρήση των υπολογιστών (αλήθεια οι «συντάκτες του σχεδίου γνωρίζουν τι είναι υπολογιστής;) και των νέων τεχνολογιών (που σύμφωνα με το «σχέδιο») θα «διατρέχουν πλέον όλη τη σχολική ζωή του μαθητή» (έλεος) ΔΕΝ είναι η πληροφορική.
Επίσης είναι προφανές ότι το εποπτικό μέσο υπολογιστής δεν είναι η πληροφορική, ούτε το μικροσκόπιο δεν είναι η βιολογία, ούτε το αμπερόμετρο η φυσική, ούτε ο διαβήτης η Γεωμετρία και φυσικά ούτε η κιμωλία, ο πίνακας και το αναγνωστικό η γλώσσα μας.
Αν λοιπόν οι αγαπητοί «συντάκτες» του σχεδίου νομίζουν πως το να μαθαίνει κάποιος να σκέφτεται, να λύει, να αναλύει, να συνθέτει κ.λ.π., ζητήματα που αντιμετωπίζονται κατεξοχήν από τα μαθήματα της πληροφορικής και ιδιαίτερα από το πανελλαδικά εξεταζόμενο μάθημα της Ανάπτυξης εφαρμογών σε προγραμματιστικό περιβάλλον στη Γ’ Λυκείου (λέγε με Αλγοριθμική), δεν είναι αιτούμενα σε οποιοδήποτε εκπαιδευτικό σύστημα και σε οποιαδήποτε βαθμίδα, τότε όντως υπάρχει πρόβλημα.
Και επειδή πιθανόν ορισμένοι αναγνώστες (και πολύ φοβάμαι και οι συντάκτες του «σχεδίου») ίσως να μη γνωρίζουν τι είναι πρόβλημα θα προσθέσω ότι, στην καθομιλουμένη, εννοούμε μια δυσάρεστη κατάσταση η οποία επιθυμούμε να αλλάξει (προς το καλύτερο) ή ένα θέμα για την επίλυση του οποίου απαιτείται σκέψη και συγκέντρωση. Τα προβλήματα δε, σύμφωνα με μια σχετική κατηγοριοποίηση διακρίνονται σε επιλύσιμα, μη επιλύσιμα (άλυτα) και ανοικτά.
Δηλαδή αντί να πάμε μπροστά, με ενίσχυση του μαθήματος της πληροφορικής στην κατεύθυνση του πραγματικού του περιεχομένου του σε όλες τις τάξεις του Λυκείου, κάποιοι «οραματίζονται» να πάμε ολοταχώς προς τα πίσω. Εν κατακλείδι σε μια εποχή που ονομάζεται εποχή της πληροφορίας, κάποιοι «σχεδιάζουν» την παραδοξότητα να υπάρχει Λύκειο σε ευρωπαϊκή χώρα χωρίς μάθημα πληροφορικής.
Πιστεύοντας ότι ακόμα και ο σουρεαλισμός έχει τα όριά του, ελπίζω το πρόβλημα (με το επαναλαμβανόμενα διαρρέον σχέδιο) να μην είναι άλυτο!
Δρ. Κυριάκος Πατριαρχέας,
Καθηγητής Πληροφορικής ΠΕ 19, Ερευνητής - Συγγραφέας
Σημ. 1: Μιας και οι «συντάκτες» του «σχεδίου» κατά πως φαίνεται (κακο)αντιγράφουν το πρόγραμμα του International Baccalaureate (ΙΒ) τουλάχιστον ας το κάνουν σωστά μελετώντας το πρόγραμμα της βαθμίδας του Λυκείου (Diploma programme curriculum κατά ΙΒ), στην ομάδα 5, όπου υπάρχει η πληροφορική με ενισχυμένο ρόλο, όπως σωστά για την εποχή μας συμβαίνει σε κάθε πολιτισμένη χώρα.
Σημ. 2: Με τον όρο «συντάκτες» του σχεδίου δεν αναφέρομαι στα 3 πρόσωπα που εμφανίζονται σε σχετικό άρθρο της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», δεν είναι δυνατό τέτοιες προχειρότητες να έχουν σχέση με καταξιωμένους (κατά τη γνώμη μου) ανθρώπους.
Σημ. 3: Αναρωτιέμαι, δεν είναι κρίμα για την παιδεία μας, το κεφάλαιο που λέγεται καθηγητές πληροφορικής (από τους πλέον αποδοτικούς κλάδους) να θέλουν κάποιοι να «σπαταληθεί» σε ζητήματα που δεν αφορούν την επιστήμη τους; Αυτή είναι η σωστή αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού; Για αυτό διορίστηκαν; Δεν είναι αυτό παρεμπόδιση στη εξέλιξη και τη σταδιοδρομία τους; Θα αναλάβει κάποιος από τους «διαρρέοντες» την ευθύνη της διαρροής ενυπόγραφα για να εισπράξει και τις νόμιμες αντιδράσεις των καθηγητών πληροφορικής οι οποίοι εκτός από υποχρεώσεις έχουν και νόμιμα δικαιώματα;
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
23:31
2
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, περί επιστήμης, ω τι κόσμος μπαμπά
Θες να αράξεις, να σταματήσεις να γκρινιάζεις, αλλά πάντα κάτι τρελό θα γίνεται σε αυτή τη χώρα να σε βγάζει από τα ρούχα σου.. Και μιας και δεν έχω όρεξη για αναλύσεις, διαβάστε και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για τα παρακάτω:
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
12:49
2
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, βγαίνω απ τα ρούχα μου, παιδεία, ω τι κόσμος μπαμπά
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr - Καθημερινή 11/11/08
Εντάξει, το εμπεδώσαμε! Η Ελλάδα δεν έχει Ομπάμα. Αλλά σάμπως έχει Harvard για να εκπαιδεύσει ένα φοιτητή για να γίνει σαν το νέο ίνδαλμά μας; Σάμπως έχει «Harvard Law Review» για να ψηθεί στη διεύθυνσή του ένας νέος, ώστε να γίνει κάποια στιγμή σαν τον Ομπάμα; Ή μήπως έχει μη κυβερνητικές οργανώσεις σαν αυτές που δούλεψε στα νιάτα του ο Αφροαμερικανός γερουσιαστής, για να αποκτήσει τις πρώτες του πολιτικές εμπειρίες στις φτωχογειτονιές του Σικάγο; Και όλα αυτά τα ΜΜΕ που θρηνούν και οδύρονται για την απουσία ενός Ομπάμα από την Ελλάδα, μήπως πρέπει πρώτα να αναρωτηθούν: έχουμε media που θα συζητούσαν μια πολιτική πρόταση σαν του Ομπάμα; Ή μήπως έχουμε πολλές εκδοχές του «National Enquirer», Μέσα Ενημέρωσης δηλαδή που ασχολούνται με την πολιτική μόνο όταν «χωρίσει ο Θωμάς με τη Βαρβάρα και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή».
Σύμφωνοι! Ο Ομπάμα είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο, αλλά δεν προέκυψε στο κενό. Ούτε καν από ένα σύστημα σαν της Ελλάδος. Διότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα (που ελεεινολογούν όλες οι ομιλούσες κεφαλές επειδή δεν παρήγαγε Ομπάμα) δεν είναι μια νησίδα στην ελληνική θάλασσα της αξιοκρατίας. Δεν είναι μια κηλίδα στον λευκό κόσμο των ελληνικών ΜΜΕ, των ελληνικών επιχειρήσεων και των ελληνικών θεσμικών φορέων. Είναι προϊόν τους. Οσο για τον νεποτισμό στην πολιτική, βεβαίως είναι υπαρκτός. Αλλά κοιτάξαμε την καμπούρα των ελληνικών πανεπιστημίων ή -ακόμη, ακόμη- των ελληνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης;
Υπάρχουν τριακόσιοι άνθρωποι στη Βουλή και χιλιάδες που ασχολούνται με την πολιτική. Στατιστικά, κάποιος ή κάποια θα είναι σαν τον Ομπάμα. Μπορεί και περισσότεροι. Σίγουρα κάποιοι θα έχουν καλές ιδέες, ενδιαφέρουσες προτάσεις και εναλλακτικά σχέδια για διέξοδο από την πολλαπλή κρίση που ζούμε. Μόνο που δεν θα τους μάθουμε ποτέ. Βλέπετε, όλοι αυτοί που ελεεινολογούν το πολιτικό σύστημα επειδή δεν παράγει Ομπάμα, έχουν κάθε βράδυ στα παράθυρα εκείνους που βρίσκονται στον αντίποδα του Ομπάμα. Προτιμούν τη φασαρία των κενών σε περιεχόμενο πολιτικών, παρά τον μεστό πολιτικό λόγο που δεν κάνει «νούμερα» (αριθμητικά και μεταφορικά).
Αλλά ακόμη κι αν κάποιος αρθρώσει λόγο, το πιθανότερο είναι να περάσει απαρατήρητος και το χειρότερο να χλευαστεί: «τι λέει ο τύπος! Ξέρει πού ζει;» Γι’ αυτό καλά κάνουν όσοι λουφάζουν. Υπάρχει η φριχτή υποψία ότι όλοι αυτοί που εναγωνίως ψάχνουν τον Ελληνα Ομπάμα, μάλλον θέλουν να τον κατασπαράξουν...
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
15:45
2
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, πολιτική (με μικρό π)
Μιας και πιθανόν να μην γνωρίζουν πολλοί πως είμαι επίκουρος καθηγητής της ΜπακαλοΟικονομίας στο Πανεπιστήμιο του ΣανΣεξ σας προσφέρω μια διαλεξούλα για να αντιληφθείτε την κατάσταση των ημερών μας:
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
00:37
2
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, πολιτική (με μικρό π), ω τι κόσμος μπαμπά, brainstorming
(Αντι)γράφει ο Κώστας Ράπτης - 20/10/2008
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
01:13
2
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, ω τι κόσμος μπαμπά
Μιας και αυτό που με έχει σοκάρει περισσότερο τον τελευταίο καιρό είναι το σκάνδαλο με τις μονές, σας δίνω ένα link εμπεριστατωμένο με αδιαμφισβήτητες πηγές για τις "ομορφιές" των μονών..
(αξίζει να σημειωθεί πως ουδέποτε η μονή βατοπεδίου κέρδισε κάποια δικαστική διαμάχη για την κυριότητα των εκτάσεων που αντάλλαξε με ακίνητα του κράτους - δηλαδή δικά μας).
Και ένα άλλο για τις ομορφιές στην Χαλκιδική
Καλή ανάγνωση.
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
19:08
5
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, εκκλησία, πολιτική (με μικρό π), ω τι κόσμος μπαμπά
Έλαβα το εξής e-mail από σε μια mailing list το οποίο και αναδημοσιεύω:
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
23:35
2
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, περιβάλλον, πολιτική (με μικρό π), ω τι κόσμος μπαμπά
Μιας και πρόσφατα αναφέρθηκα στον απαράδεκτο τρόπο στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού, αναδημοσιεύω ένα άρθρο που είδα στο press-gr (με την επιφύλαξη της ορθότητας των στοιχείων).
Οι άλλοι «Ζαχόπουλοι»...
Κι άλλοι άσχετοι γραμματείς και κρατικοί παράγοντες χειρίζονται ευαίσθητους τομείς!
.
Του Θέμη Λαζαρίδη
http://greekuniversityreform.wordpress.com/
http://axiologisibouleytwn.wordpress.com/
,,
Αγαπητό press-gr,
το σκάνδαλο Ζαχόπουλου έχει πολλές πτυχές. Εγώ θα αναφερθώ μόνο σε μία: στο ότι ένας τυχαίος φιλόλογος μέσης εκπαίδευσης έγινε πανίσχυρος γενικός γραμματέας υπουργείου εκμεταλλευόμενος τη φιλική του σχέση με τη σύζυγο του πρωθυπουργού. Παρακάτω θα δείτε ότι η περίπτωση αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Θα σας δώσω παραδείγματα από το χώρο της παιδείας και της έρευνας με τον οποίο ασχολούμαι.
Πάρτε το γενικό γραμματέα έρευνας και τεχνολογίας κ. Ιωάννη Τσουκαλά. Ο κ. Τσουκαλάς ήταν αρχικά μέλος ΔΕΠ στο Φυσικό ΑΠΘ ασχολούμενος με Φυσική Στερεάς Κατάστασης και μαγνητικά υλικά. Οι ερευνητικές του επιδόσεις ήταν μετριότατες. Πριν από κάποια χρόνια έγινε καθηγητής στο νεοσύστατο τμήμα Πληροφορικής του ΑΠΘ με γνωστικό αντικείμενο «Τεχνολογία Υλικών Πληροφορικής»! Δηλαδή, καμία σχέση με την Πληροφορική. Μάλλον δεν μπορούσε να γίνει καθηγητής στο Φυσικό και είπε ας ανοίξω το δικό μου τμήμα. ΓΓΕΤ έγινε ως μέλος της «παρεούλας της Θεσσαλονίκης». Στην ίδια παρεούλα ανήκει και ο Πομπόρτσης, που διορίστηκε μέλος της αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Πάρτε τον ειδικό γραμματέα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας κ. Αθανάσιο Κυριαζή, που είναι μαθηματικός. Όταν είδε ότι δεν θα γινόταν ποτέ πρωτοβάθμιος καθηγητής στο Μαθηματικό Αθηνών, διότι δεν έχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο, μεταπήδησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Ο κ. Κυριαζής είναι συγγραφέας 6 διεθνών επιστημονικών άρθρων, όλα σε περιοδικά με μηδενικό δείκτη απήχησης (Impact Factor)! Όχι μόνο αυτό, αλλά όλες οι αναφορές στο έργο του είναι αυτοαναφορές. Δηλαδή, κανένας άλλος επιστήμονας στον κόσμο δεν έχει αισθανθεί την ανάγκη να παραπέμψει σε αυτές. Με λίγα λόγια, ο κ. Κυριαζής είναι στην επιστήμη του αποτυχημένος. Απορώ λοιπόν: όταν οι διανοητικές ικανότητες κάποιου δεν επαρκούν για να γράψει μιά αξιόλογη δημοσίευση στα μαθηματικά, επαρκούν για να διοικήσει το πανεπιστημιακό σύστημα της Ελλάδας; Δεν είναι σκάνδαλο αυτό; Πρέπει να υπάρχει ροζ ταινία για να αναγνωρίσουμε την ύπαρξη σκανδάλου;
Πάρτε τον κ. Κώστα Μαργαρίτη, αντιπρόεδρο του Οργανισμού Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης που διαχειρίζεται τα δημόσια ΙΕΚ. Ο κ. Μαργαρίτης είναι απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας με μεταπτυχιακά σε Διεθνείς Σχέσεις. Ούτε διδακτορικό έχει ούτε και καμία εκπαιδευτική εμπειρία. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στη θέση αυτή;
Πάρτε τον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Δημήτρη Βλάχο, ομότιμο καθηγητή του τμήματος τοπογράφων του ΑΠΘ (πάλι η παρεούλα της Θεσσαλονίκης). Δεν ασχολήθηκε ποτέ ποτέ εκπαιδευτικά θέματα. Με τι κριτήρια τοποθετήθηκε στην καίρια αυτή θέση;
Ας μην ξεχνάμε φυσικά την τοποθέτηση του «ανίδεου» Αγάπιου Σημαιοφορίδη, χωρίς καν πτυχίο οικονομικών, ως διευθυντή ασφαλιστικού ταμείου. Σίγουρα υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα που δεν έχουν έρθει ακόμα στην επιφάνεια.
Στα παραπάνω υπάρχει ένα κοινό μοτίβο: σε καίρια πόστα του κρατικού μηχανισμού μπαίνει κάποιος «κολλητός», μιά μετριότητα που προσεταιρίστηκε ένα κόμμα, προσέφερε υπηρεσίες σε αυτό, και ανταμοίβεται όταν έρθει η ώρα με ένα ισχυρό πόστο που δεν αντιστοιχεί στις ικανότητές του.
Το θέμα δεν είναι να φύγουν αυτοί και να έρθουν κάποιοι άλλοι. Το θέμα είναι να γίνουν οι ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ που θα αποτρέπουν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα, όποιο κόμμα και να είναι στην εξουσία. Το θέμα είναι να αναληφθούν σαφείς δεσμεύσεις από την επόμενη κυβέρνηση για την υλοποίηση αυτών των αλλαγών. Η επεξεργασία αυτών των αλλαγών θα έπρεπε να είναι αυτή τη στιγμή η έγνοια όλων και όχι οι λεπτομέρειες των ροζ DVD. Παρακάτω δίνω μερικές ιδέες:
α) Αυστηρή δημόσια κριτική. Αυτό είναι θέμα κουλτούρας και νοοτροπίας, όχι θέμα νόμων. Κάθε διορισμός πρέπει να ξεψειρίζεται από την αντιπολίτευση, τον τύπο, την κοινωνία πολιτών, ακόμα και απλούς πολίτες. Η αναξιοκρατία στον κρατικό μηχανισμό πρέπει να καταδικάζεται και να έχει πολιτικό κόστος.
β) Κάθε διορισμός να δικαιολογείται, με ταυτόχρονη δημοσιοποίηση του βιογραφικού του διοριζομένου. γ) Να μετατραπούν οι θέσεις των γραμματέων υπουργείων από πολιτικές σε διοικητικές, όπως προτείνει ο Χαρίδημος Τσούκας. Θα πρόσθετα: να εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων από τη Βουλή.
δ) Για την επιλογή διοικήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα να γίνεται ανοιχτός διαγωνισμός και αξιολόγηση από ανεξάρτηση επιτροπή τεχνοκρατών, όπως πρότεινε πριν από δυόμισι χρόνια ο κ. Σταύρος Αναγνωστόπουλος.
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
17:30
10
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, πολιτική (με μικρό π)
Νέο e-mail με μία άκρως ενδιαφέρουσα φανταστική (?) ιστοριούλα.. Την αναδημοσιεύω αμέσως:
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
20:09
8
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις, ιστορίες για ήμερους, ω τι κόσμος μπαμπά
Οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες, όπως οι Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες, οι Κορίνθιοι, οι Θεσσαλοί, οι Κρήτες και άλλοι. Είχαν όλα, κατά τον Ηρόδοτο (Ι, 581), τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το αυτό Έθνος. Δηλαδή με όλους τους άλλους Έλληνες είχαν την ίδια γλώσσα, την Ελληνική, τα ίδια ιερά και τους ίδιους Θεούς, η κατοικία των οποίων ήταν στο Μακεδονικό Όρος Όλυμπος.
Είναι αδιανόητο να σκεφθεί κανείς ότι οι Έλληνες δεν θα είχαν την κατοικία των θεών τους σε Ελληνική περιοχή, αλλά σε «βαρβαρική».
Οι 9 Μούσες ήταν επίσης από τα Πιέρια της Μακεδονίας.
Οι Μακεδόνες, όπως όλοι οι Έλληνες, συμμετείχαν στις Αμφικτιονίες και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ορισμένοι Μακεδόνες αναδείχθηκαν Ολυμπιονίκες. Πρόεδρος των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, που έγιναν στην Αθήνα, ήταν ο Βικέλας, καταγόμενος από τη Βέροια της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες είχαν, όπως και οι άλλοι Έλληνες (τέσσερα) αρχαία θέατρα. Δύο αρχαία Ελληνικά θέατρα υπάρχουν και στο Νότιο τμήμα της Δημοκρατίας των Σκοπίων, σε μικρή λωρίδα γης, που ανήκε στην Αρχαία Μακεδονία, την οποία κατέλαβε το 1912 Σερβικός Στρατός και προσάρτησε στο Σερβικό έδαφος.
Η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, που είναι ταυτότητα Ελλήνων, αποτελεί την ουσία του Σκοπιανού προβλήματος και όχι η απλή ονομασία του κράτους χωρίς να συνδέεται με την Ιστορία.
Την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, όπως ανέφερα στην επιστολή μου προς τον αρμόδιο Επίτροπο για τη διεύρυνση της Ε.Ε. κ. Oli Rehn, επιβεβαιώνουν τα ιερά κείμενα της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, κείμενα αρχαίων Ελλήνων, Εβραίων και Ρωμαίων συγγραφέων και χιλιάδες Ελληνικών επιγραφών. Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος με επιστολή του την 11.1.1993 προς τα Παγκόσμια Εβραϊκά Συνέδρια και Συμβούλια, αναφέρει: «Η Ιουδαϊκή θρησκεία και φιλολογία αποτελούν τους αδιάψευστους μάρτυρες του αρχαίου εθνολογικού χαρακτήρα των Μακεδόνων ως Ελλήνων».
«Οι αρχαίοι και νεώτεροι Μακεδόνες είναι Έλληνες και η γλώσσα των Μακεδόνων είναι η Ελληνική», διακήρυξαν με ομόφωνα ψηφίσματα τους τα Νομοθετικά Σώματα 14 Πολιτειών των Η.Π.Α.
Οι Σκοπιανοί επιμένουν στο ετεροχρονισμένο Συνταγματικό όνομα του Κράτους τους «Μακεδονία» για να νομιμοποιηθούν ως «Μακεδόνες» απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Συζήτηση ακόμα και του εάν οι Σκοπιανοί είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν τιμά την Ε.Ε. η οποία ως ένωση δημοκρατικών λαών όφειλε να πει στους Σκοπιανούς ότι δεν είναι Μακεδόνες, απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος παγκοσμίως θεωρείται ότι είναι Έλληνας. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνουν:
· Ο Προφήτης Δανιήλ (Κεφ. Η 1-21). Προφήτευσε ότι ο Έλληνας Βασιλιάς θα νικήσει τον Πέρση Βασιλέα. Σε όραμα του (παρ. 5) είδε τον Τράγον των Αιγών που συνέτριψε τον Κριόν (παρ. 8). Ο Τράγος των Αιγών, ήταν ο Βασιλεύς των Ελλήνων (παρ. 21). Ο Κριός, ήταν ο Βασιλεύς των Μήδων και Περσών (παρ. 20).
· Μακκαβαίοι (Κεφ. Α-1). «Ο Αλέξανδρος ο Φιλίππου, ο Μακεδών, ενίκησε τον Δαρείον».
· Ο Προφήτης Δανιήλ (Κεφ. Β, παρ. 39) προμάντεψε την Βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκ του Θρόνου του Σολομώντος.
· Ο Προφήτης Ησαϊας (Κεφ. ΙΘ, παρ. 20) προφήτευσε: «Όταν κραυγάσουν οι Αιγύπτιοι προς τον Κύριον ο Κύριος θα αποστείλει άνθρωπον να τους σώσει και τους κυβερνήσει». Ο άνθρωπος αυτός κατά τον Καθηγητή Τρεμπέλα (σελ. 232) είναι ο Αλέξανδρος ο οποίος όταν εμφανίστηκε στην Αίγυπτο, ανακηρύχθηκε Φαραώ (άγαλμα του υπάρχει στο Μουσείο του Καΐρου).
· Ο Προφήτης Ησαΐας (Κεφ. ΙΘ, παρ. 23) εξυμνεί περίοδο ελευθέρας επικοινωνίας. Οι χρόνοι αυτοί οι χρόνοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
· Πολλά κείμενα Ταλμουδικά αναφέρουν Εβραϊστί: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών, Βασιλεύς των Ελλήνων».
· Το Ταλμούδ, διηγούμενο τη συνάντηση του Αλεξάνδρου και του Αρχιερέως το 333 π.Χ., αναφέρει ότι ο Αρχιερέας τον αποκάλεσε «Αλέξανδρο τον Βασιλέα των Ελλήνων».
Ο Κων/νος Καραμανλής κατά τα εγκαίνια των ευρημάτων της Βεργίνας είπε: «Ο Αλέξανδρος υπηρέτησε όσο κανένας άλλος τα όνειρα του Ελληνικού έθνους, σύμβολο της ακατάλυτης ενότητας και συνέχειας του αρχαίου και νεώτερου Ελληνισμού».
Ο Χόλζνερ στο βιβλίο του «ΠΑΥΛΟΣ» γράφει: «Το μοναδικό εποικιστικό όργανο, στο οποίο στήριξε ο Αλέξανδρος τα σχέδια του για την κατάκτηση της Ανατολής, ήταν η Ελληνική μόρφωση, η Ελληνική γλώσσα, η Ελληνική κοινοτική ζωή και η Ελληνική πόλη. Η Ελληνική γλώσσα έγινε γλώσσα του πολιτισμού και της παιδείας».
Ο Αλέξανδρος ηγήθηκε του στρατού των Ελλήνων στον νικηφόρο αγώνα κατά των Περσών.
Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι: «Βάκτρα και Καύκασος, χάρης στον Αλέξανδρο, τους Θεούς των Ελλήνων ελάτρευσαν».
Προσωπική μαρτυρία.
Το 1957 επισκέφτηκα ως Υφυπουργός Εμπορίου το Λίβανο, τη Συρία, και την Ιορδανία με θέματα α) την Έκθεση της Δαμασκού, β) το Κυπριακό, γ) το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, που χήρευε η θέση και εμπορικά και οικονομικά ζητήματα, περί των οποίων και μόνο θα αναφερθώ εδώ. Συνάντησα 3 Υπουργούς Εξωτερικών, 3 Υπουργούς Εμπορίου και έναν Υφυπουργό.
Όλοι μου εξέφρασαν την επιθυμία Ελληνικές τεχνικές εταιρείες να κατασκευάσουν έργα (αεροδρόμια, λιμάνια, δρόμους κτλ.) στις χώρες τους. Μου είπαν ότι δεν εμπιστεύονται ούτε τους Ρώσους ούτε τους Δυτικούς. Όλοι στο τέλος κατέληξαν: «Οι Έλληνες δεν θα βάλετε στόχο να μας κατακτήσετε. Θεωρούμε τους εαυτούς μας απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου»
Η Τράπεζα της Ελλάδος δίστασε και δεν έδωσε εγγυήσεις για την χρηματοδότηση των ως άνω έργων. Κάλεσα τον Οικονομικό και Πολιτικό Σύμβουλο της Αμερικανικής Πρεσβείας, για να δώσουν Αμερικανικές τράπεζες τις εγγυήσεις. Το ανέφεραν στην Ουάσιγκτον, αλλά ήρθε αρνητική απάντηση. Η Μέση Ανατολή κατακλύστηκε από εταιρείες Ανατολικών χωρών.
Αποσπάσματα από το υπό έκδοση βιβλίο μου «Απολογισμός Καθήκοντος»
Στην Καμπούλ σε αρχαιολογικό χώρο υπάρχει Κεφαλή του Βούδα και δίπλα Κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (φωτογραφία μου παραδόθηκε από τον Νέστορα Μάτσα).
«Η διανοητική συνάντηση Ελλήνων και Αράβων (ως συνέπεια της μεταδόσεως της Ελληνικής Παιδείας από τον Στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου), υπήρξε το σημαντικότερο γεγονός της ιστορίας, οι συνέπειες του οποίου είναι τεράστιες στο Ισλάμ, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο», έγραψε στους TIMES της Νέας Υόρκης το 2001 o Overbye.
Εδώ μπορούμε να αναφέρουμε ότι η Ελληνική γλώσσα παρέμεινε επίσημη γλώσσα στην Αλεξάνδρεια για 100 ολόκληρα χρόνια και μετά την εισβολή των Αράβων το 642 μ.Χ., οι οποίοι προφανώς αναγνώρισαν την αξία και τη σημασία της.
Δημιουργία του ψευδομακεδονικού έθνους των Σκοπίων
Αφετηρία του ψευδομακεδονικού έθνους των Σκοπίων ήταν η απόφαση της Κομιντέρν, η οποία το 1924 επικύρωσε απόφαση των Βαλκανικών Κομμουνιστικών Κομμάτων (και του Κ.Κ.Ε.) για αυτονόμηση της Μακεδονίας, προκειμένου να υπηρετηθούν τα Σοβιετικά επεκτατικά σχέδια , γιά τον εν καιρώ έλεγχο του Αιγαίου.
Η αφορμή για τη δημιουργία του κρατιδίου των Σκοπίων, δόθηκε με τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Η ηρωική άμυνα των Ελλήνων το 1940-41 ανέτρεψε τα σχέδια του Χίτλερ, ο οποίος για να βοηθήσει τον μετά από πεντάμηνες επιθετικές προσπάθειες ηττηθέντα από τους Έλληνες Μουσολίνι, επιτέθηκε την 6η Απριλίου 1941 κατά των Οχυρών Μακεδονίας – Θράκης. Ταυτόχρονα ο Χίτλερ επιτέθηκε και κατά της Γιουγκοσλαβίας, στην οποία, κατά τη διάρκεια της εκεί Γερμανικής κατοχής, αλλά και μετέπειτα, επικράτησε ο Κομμουνιστής Τίτο. Ο Τίτο ως Κροάτης, για να μειώσει τη δύναμη της Σερβίας, την 2α Αυγούστου 1944, ευρισκόμενος σε Γιουγκοσλαβικό έδαφος, ίδρυσε τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της «Μακεδονίας». Τον Σεπτέμβριο του 1944, όταν Γερμανοί και Βούλγαροι έφυγαν από τα Σκόπια, ο Τίτο εισήλθε στα Σκόπια και τεχνητά κατασκεύασε στα χαρτιά το ψευδομακεδονικό έθνος.
Αμέσως, τον Δεκέμβριο 1944, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Στεττίνιους, κατήγγειλε ως απάτη τη Δημοκρατία της «Μακεδονίας» και εν συνεχεία ο Αμερικανός Πρόεδρος Τρούμαν, απέτρεψε την απόσπαση της Μακεδονίας και την ενσωμάτωσή της στα Σκόπια.
Ο αμυντικός αγώνας των Ελλήνων 1940-41 κατά του Άξονα, που διήρκεσε 216 μέρες, διέσωσε την Σοβιετική Ένωση, απέτρεψε την επικράτηση του Χίτλερ και οδήγησε στην ήττα της Γερμανίας στην Ευρώπη. Όπως ομολόγησαν οι Χίτλερ, Κάϊτελ, Ήντεν και άλλοι, η ανυπέρβλητη Ελληνική συμβολή, συνετέλεσε στην τελική Συμμαχική Νίκη κατά τον Β΄ ΠΠ.
Ο Γάλλος Bourdau, μιλώντας το 1942 στο BBC είπε: «Μετά την απόφαση της Αγγλίας το 1940 (να αντιταχθεί στον επεκτατισμό του Άξονα), ο Ελληνικός λαός διέσωσε τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Να το θυμούνται οι Ευρωπαίοι, αλλιώς θα είναι αχαριστία στην Ελλάδα και προδοσία στην Ευρώπη».
Απατώνται ο Πρόεδρος Τσερβενκόφσκυ και ο Πρόεδρος Κερίμ, πιστεύοντας ότι επειδή μερικά κράτη αναγνωρίζουν τη χώρα τους ως «Μακεδονία», εντασσόμενοι στο ΝΑΤΟ, έστω και ως FYROM, θα νομιμοποιηθούν ως «Μακεδονία» και «Μακεδόνες». Οι εισηγηθέντες στα διάφορα κράτη να ονομάσουν την Δημοκρατία αυτή «Μακεδονία». είναι ανιστόρητοι.
Επιβεβαίωση των ανωτέρω θέσεων αποτελούν:
1. Η δήλωση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος μιλώντας σε διεθνές Συνέδριο στο Παρίσι το 1992, είπε: «Η Ελλάδα έχει δίκιο για το όνομα. Το λέγω αυτό διότι γνωρίζω ιστορία, που δεν γνωρίζουν Αμερικανοί Υπουργοί και Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον. Το ισχυρό όπλο της Ελλάδας είναι η Ιστορία. Οφείλω να δηλώσω ότι η Ελλάδα δεν έκανε χρήση του όπλου της, δηλαδή της Ιστορίας» (και δυστυχώς αγνοούν ιστορία μεταξύ αυτών που συγκαταλέγονται και Αξιωματούχοι της Ε.Ε.).
2. Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων/νος Καραμανλής, στην από 3.1.1992 επιστολή του προς τους ομολόγους του, έγραφε μεταξύ άλλων: «Είναι αδιανόητο με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου να δίδεται ιστορική νομιμοποίηση σε Τίτο και Μόσχα, που ονόμασαν την Νότιο Γιουγκοσλαβία σε Μακεδονία, προς έξοδο στο Αιγαίο, αποσπώντας την Μακεδονία από την Ελλάδα».
3. Ο βοηθός Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών κ. Τόμας Νάιλς, καταθέτοντας την 23η Ιουνίου 1992 σε υποεπιτροπή του Κογκρέσου για τις τελευταίες εξελίξεις στον Ευρωπαϊκό χώρο, δήλωσε, ότι για να αναγνωριστεί η «Μακεδονία» ως ανεξάρτητο κράτος, θα χρειαστεί να υπάρξει αλλαγή στην ονομασία της και προσέθεσε: «Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι η Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δημιουργήθηκε από τους Στάλιν, Τίτο και Δημητρώφ, με ξεκάθαρο στόχο την υφαρπαγή ενός μεγάλου μέρους της Βόρειας Ελλάδας και χρησιμοποιήθηκε η Δημοκρατία αυτή την περίοδο 1944-1949, για αποσταθεροποίηση της Ελλάδος» [Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», 24 Ιουνίου 1992 του ανταποκριτού στην Ουάσιγκτον Δ. Δήμα].
Απάτες και Ψεύδη
Θα αναφέρω μόνο ορισμένες απάτες και ψεύδη. (Ντοκουμέντα που αποκαλύπτουν εκτενέστερα τις απάτες και τα ψεύδη, υπάρχουν σε όλα τα βιβλία μου, τα οποία έχουν αποσταλεί στους αρμοδίους της Ε.Ε.).
1. Εξαπάτησαν το 1986 το Βατικανό παρουσιάζοντας Ελληνικές Βυζαντινές εικόνες, ως «Μακεδονικές». Μετά από διαμαρτυρία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, το Βατικανό ζήτησε συγνώμη και δήλωσε ότι: «Παγιδευτήκαμε από τους Σκοπιανούς».
2. Εξαπάτησαν τους Ρώσους και παρουσίασαν στη γνωστή αίθουσα Τρετιακόφ τερακότες του 4ου αιώνα με Ελληνικές επιγραφές ως «Μακεδονικές».
3. Τα περιστατικά του Ίλιντεν, δηλαδή την εξέγερση Βουλγάρων το 1903 κατά των Τούρκων, την παρουσιάζουν ως εξέγερση «Μακεδόνων» και αυτή θεωρούν ως εθνική τους εορτή. Τους διαψεύδουν οι Πρόξενοι Η.Π.Α., Αγγλίας, Γαλλίας και Αυστρίας, που έζησαν τα γεγονότα στο Μοναστήρι (Μπιτόλα) το 1903 και με Αναφορές τους (70 στο σύνολο) στους Υπουργούς Εξωτερικών των χωρών τους, επισημαίνουν ότι ήταν εξέγερση Βουλγάρων. Ανάλογη αναφορά έκανε και ο Τούρκος Πρέσβης στη Γαλλία, προς στον Γάλλο Υπουργό Εξωτερικών.
4. Στα σχολικά βιβλία των Σκοπίων, δημοσιεύεται χάρτης της Μακεδονίας, όπου αναφέρουν ότι δεν υπήρξε παρουσία Ελλήνων στη Μακεδονία. Διαψεύδονται από τον Απόστολο Παύλο ο οποίος επισκέφθηκε Ελληνικές πόλεις στη Μακεδονία (Φίλιππους, Θεσσαλονίκη, Βέροια), που είχαν αιώνες πριν και μέχρι σήμερα τα ίδια Ελληνικά ονόματα. Στη Θεσσαλονίκη και Βέροια (ΙΖ 4.12) ο Απόστολος Παύλος συνάντησε Έλληνες και Ελληνίδες που επίστευσαν. Η αναφορά αυτή και μόνο των Πράξεων των Αποστόλων επιβεβαιώνει την ταυτότητα της Μακεδονίας ως Ελληνικής και την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων.
Στην Κεντρική Ευρώπη κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας Έλληνες Μακεδόνες έγιναν Αυτοκράτορες (Ουγγαρία), Υπουργοί (Ρουμανία), Σύμβουλοι, Οικονομικοί παράγοντες και καλλιτέχνες (Αυστρία).
Διεθνής ειρήνη και σταθερότητα
Ως γνωστόν το 2001 υπεγράφη μεταξύ FYROM και Ε.Ε. Σύμφωνο Σταθερότητας και Σύνδεσης. Σε όλα τα γράμματα των Αξιωματούχων της Ε.Ε. τονίζεται ότι κύριος στόχος είναι η σταθερότητα στην περιοχή, η ειρήνη και οι σχέσεις καλής γειτονίας.
Εάν η Ε.Ε. δεν πει στους Σκοπιανούς ότι δεν εκπροσωπούν «Μακεδονικό Έθνος» και ότι δεν υπάρχουν «Μακεδονικές μειονότητες», ποτέ δεν θα δημιουργηθούν συνθήκες σταθερότητας, ειρήνης και σχέσεις καλής γειτονίας στην περιοχή.
Ο μόνος τρόπος για να πειστούν οι Σκοπιανοί ότι εξαπατήθηκαν, είναι να γίνει αυτό που υπέδειξε εκείνος που ανεκάλυψε τον Τάφο του Φιλίππου, ο Αρχαιολόγος Μανόλης Ανδρόνικος, δηλαδή να επισκεφθούν και να δουν οι Σκοπιανοί τις Ελληνικές επιγραφές, που έχουν βρεθεί στις ανασκαφές στη Μακεδονία.
Δυστυχώς οι αρμόδιοι για την διεύρυνση της Ε.Ε., παρά τις επιστολές μου, δεν αποφασίζουν να συνοδεύσουν όλους τους Ευρωβουλευτές που είναι αρμόδιοι για την υλοποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας κα Σύνδεσης με τους Σκοπιανούς α) στο Εθνικό Κέντρο Ερευνών των Αθηνών με τις 5.000 Ελληνικές επιγραφές της Μακεδονίας, β) στους Αρχαιολογικούς χώρους και τα Μουσεία της Μακεδονίας και των Σκοπίων, για να πουν και εκείνοι αυτό που δήλωσε ο Γάλλος Πρόεδρος Μιτεράν, μετά από επίσκεψή του σε εν λόγω χώρους: «Δεν γνώριζα για τις ανασκαφές και ούτε φανταζόμουν τόσο έντονη την παρουσία της Ελλάδος εδώ. Βυθίστηκα στο μεγαλείο των αρχαίων Μακεδόνων».
Οι Σκοπιανοί ισχυρίζονται ότι υπάρχουν «Μακεδονικές μειονότητες» στην Αλβανία, Βουλγαρία και Ελλάδα. Ύπαρξη μειονότητας σε μια χώρα προϋποθέτει αντίστοιχο έθνος σε άλλη χώρα, εν προκειμένω «Μακεδονικό Έθνος». Οι Βούλγαροι, οι Αλβανοί και οι Έλληνες αρνούνται την ύπαρξη «Μακεδονικών μειονοτήτων» και ύπαρξη «Μακεδονικού Έθνους».
Ο Ζέλεφ ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας την 20η Ιουνίου 1993 στη Σουηδία, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο της Σουηδικής Εφημερίδας Svenska Dugbladed για «Μακεδονικό Έθνος» δήλωσε ότι: «Το Μακεδονικό Έθνος που δημιούργησε μετά τον Πόλεμο η Κομιντέρν είναι Έγκλημα του ΤΙΤΟΪΣΜΟΥ και του ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ».
Αποκαλυπτικό για την ανυπαρξία Μακεδονικού Έθνους είναι:
Α) Το απόρρητο Ημερολόγιο (που δημοσίευσε σε βιβλίο ο Δημοσιογράφος και Διευθυντής του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων Σπύρος Κουζινόπουλος), του Βούλγαρου Κομμουνιστή ηγέτη Δημητρώφ και εκ των ηγετών του Κομμουνιστικού Συνασπισμού, ο οποίος σαφώς αναφέρει ότι στη «Μακεδονία» του Τίτο υπάρχουν μόνο Βούλγαροι, Σέρβοι και Έλληνες.
Β) Η δήλωση – ομολογία Στάλιν ότι: «Δεν έχει καμία σημασία ότι δεν υπάρχει «Μακεδονική συνείδηση» και έφερε παράδειγμα ότι «κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 δεν υπήρχε ΄Έθνος Λευκορώσων. Το δημιουργήσαμε και κανένας σήμερα δεν το αρνείται».
Ο Τζαφέρι, Αρχηγός Αλβανικού Κόμματος των Σκοπίων, τον Αύγουστο του 1997 κατηγόρησε τον Γκλιγκόρωφ για σφετερισμό της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των άλλων βαλκανικών χωρών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις αυταπόδεικτες ιστορικές αρχαιότητες Βουλγαρίας και Ελλάδας, με συνέπεια διαπληκτισμούς. Και κατέληξε τονίζοντας, ότι δεν υπάρχει πραγματικός Μακεδονισμός, αλλά πλασματικός, διότι προσπαθεί να οικοδομηθεί στη βάση ενός μύθου. Πρόσφατα δήλωσε ότι: «Καταδικάζεται από όλους τους επιστήμονες».
Στην Παγκόσμια Ιστορία δεν υπάρχει προηγούμενο. Ένας λαός που κατέλαβε και εγκαταστάθηκε σε άλλη χώρα, να οικειοποιηθεί το όνομα της χώρας και του λαού που προϋπήρχε επί 1000 και πλέον χρόνια. Αποτελεί και παραλογισμό να ανακαλύψουν μετά το 1950, την ύπαρξη «Μακεδονικού Έθνους», το οποίο καμία ιστορία ή χάρτης δύο χιλιάδες χρόνια και πλέον δεν αναφέρει.
Η καταδίκη της πρακτικής των Σκοπίων εκ μέρους της Ελλάδας, είναι δεδομένη.
Εάν η Ε.Ε. δεν λάβει θέση στο θέμα της ταυτότητας των Μακεδόνων, που είναι ταυτότητα Ελλήνων, προβλήματα θα δημιουργούνται και εκτός των Βαλκανίων, όπως επιβεβαιώνεται από το κατωτέρω στερούμενο σοβαρότητας περιστατικό.
Τάδε λέγει
Slartibartfast
στις
17:34
4
σχόλια
Ετικέτες αναδημοσιεύσεις